باز باران
با ترانه
با گهرهای فراوان
می خورد بر بام خانه.
من به پشت شیشه
تنها ایستاده در گذرها،
رودها راه افتاده.
یادم آرد روز باران:
گردش یک روز دیرین، خوب و شیرین
توی جنگل های گیلان.
کودکی ده ساله بودم
شادو خرم
نرم ونازک
چُست و چابک
آسمان آبی، چو دریا،
یک دو ابر، این جا و آن جا .....

دکتر مجد الدین میر فخرایی بانام شعری « گلچین گیلانی » به سال 1287 خورشیدی در شهر رشت پا به این دنیا نهاد. تا کلاس ششم ابتدایی در رشت درس خواند. پس از گرفتن گواهی نامه ششم دبستان به تهران آمد. در دوره متوسطه در مدارس « سیروس » و « دارالفنون » به تحصیل پرداخت و در دارالفنون نزد معلمان بزرگی هم چون « وحید دستگردی » و«عباس اقبال آشتیانی » درس ها آموخت. برای تحصیلات دانشگاهی به « دارالمعلمین عالی » رفت و رشته ادبیات و علوم تربیتی فارغ التحصیل شد.در سال 1312 خورشیدی در آزمون اعزام به خارج دانشجویان پذیرفته و از راه روسیه به اروپا رفت. مدتی در فرانسه و بعد به انگلیس رفت که موفق شد در رشته پزشکی عمومی و تخصص در بیماری های سرزمین های گرمسیری مدارک خود را دریافت کند و به شکل رسمی در آنجا کار کرد.درلندن مقام مشاور پزشکی سفارت خانه ایران شد و به ایرانیان که برای درمان می آمدند خیلی کمک نمود. این مرد آزاده در 29 آذر 1351 خورشیدی در لندن درگذشت. گلچین گیلانی بیشتر شعر نو سروده اما در ابتدا شعرهای سنتی هم می سروده است و در دوره دبستان نخستین اشعار خود را به روزنامه «صورت » در رشت می داد و چاپ می کردند. یکی از این شعرهای زیبا ی گلچین گیلانی « رنج روستاییان » است.