دکتر  آذر اندامی 

نام و نام خانوادگی:  آذر اندامی       
  تحصیلات: پزشك
  زمینه فعالیت: باكتري شناس 
   
  سوابق کاری:      
    بانوی ونوسی ایران كه سال های بودنش در زمین ، حكایت سخت كوشی ، عطوفت و عشقی مكرر است . در شانزدهم آذرماه سال 1305 در خانه ای در محله ساغریسازان رشت بدنیا آمد. دورة متوسطه را در دبیرستان « فروغ » گذراند ، او در مهر ماه سال 1322 به دانشسرا رفت و بعد از دو سال یعنی در خرداد ماه سال 1324 دوران تحصیل دانشسرا را به پایان برد و این در حالی بود كه هنوز سنش برای خدمت دولتی كافی نبود . بنابراین او با اشتیاقی كه به آموزگاری داشت ، پذیرفت كه به مدت یك سال رایگان در یكی از دبیرستان های رشت تدریس كند و از شهریور ماه سال 1325 به طور رسمی آغاز به كار معلمی كرد.او در آزمون ورودی رشته ی پزشكی شركت نموده و در مهر ماه سال 1331 در سال اول دانشكده ی پزشكی مشغول تحصیل شد ، و این موفقیت برای آذر كه دیپلم دانشسرا بود ، عالی بود. در زمان تحصیل به آموزگاری در یكی از دبستان های جنوب شهر تهران نیز مشغول بود. با همة مرارت ها و دشواری ها دورة هفت سالة پزشكی را در خرداد ماه سال 1337 با موفقیت به پایان برد..بیشتر شب ها و روزهای تعطیل را در بیمارستان می ماند و حتی نگهبانی پزشكان دیگر را نیز بر عهده می گرفت تا تجربه بیشتری به دست بیاورد و بعد از دو سال تلاش ، گواهی كارورزی ( كاردانی ) بخش زنان و مامایی را به دست آورد . او پس از اتمام دورة تخصص ، از اداره فرهنگ به وزارت بهداری آن زمان منتقل شد و در انستیتو پاستور ایران با سمت دستیار آزمایشگاه در بخش واكسن سازی میكروسكوپی كارش را آغاز كرد.
دكتر اندامی از فروردین ماه 1340 ، با سمت « رئیس آزمایشگاه میكروب شناسی و تهیه واكسن های میكروبی » به كارش ادامه داد .
در سال های 1342 تا 1345 بیماری « شبه وبای التور » برای چندین بار در منطقه شیوع پیدا كرد و در آن شرایط هولناك تنها را پیشگیری تزریق واكسن وبا قبل از ابتلا به بیماری بود و در آن زمان تنها مركز تهیه واكسن در ایران انستیتو پاستور بود كه تمام امكانات در اختیار آزمایشگاه میكروب شناسی قرار گرفت و كاركنان مركز با ریاست دكتر اندامی شروع به كار كردند و سرانجام توانست واكسن وبای التور را بسازد و از بروز فجایع هولناك و دردآور جلوگیری كند . این واكسن به كشورهای همسایه هم فرستاده شد و افتخاری بود كه به عین زحمات شبانه روزی دكتر آذر اندامی نصیب سرزمین ما شد .
دكتر اندامی با استفاده از بورس تحصیلی انستیتو پاستور ، برای مطالعات علمی بیشتر عازم فرانسه شد و پس از یك سال كا رو تحقیق در انستیتو پاستور پاریس در سال 1346 ( 25 آوریل 1967 میلادی ) گواهی نامه تخصصی در رشته باكتریولوژی دریافت كرد ، چند طرح پژوهشی درباره باكتریولوژی و عفونتی های بیمارستانی در بیمارستان های تهران انجام داد و نتیجه تلاش را طی مقالاتی در مجلات علمی ـ پژوهشی به چاپ رساند . ( در سال 1351 با توجه به شایستگی علمی و اداری به پیشنهاد ریاست انستیتو پاستور به سمت « رئیس بخش واكسن سازی و تهیه واكسن های میكروبی » منصوب شد و تا زمان بازنشستگی در این مقام باقی ماند . در سال 1353 از دانشگاه تهران گواهینامه تخصصی علوم آزمایشگاهی بالینی و پروانة كار در رشته آزمایشگاهی را دریافت كرد . دكتر اندامی بارها برای مطالعه و پژوهش در زمینه باكتری های روده ای و باكتریوفاژها و سرم شناسی و شركت در كنفرانس میكروب شناسی كه در بروكسل تشكیل می یافت از سوی مسئولان انستیتو پاستور به فرانسه و بلژیك اعزام شد . او در پانزدهم مهرماه سال 1357 از خدمت دولتی بازنشسته شد ولی تا آخرین توان سرگرم خدمت به مردم ایران زمین بود . او پس از بازنشستگی ، مدت 3 سال ریاست آزمایشگاه بیمارستان « بامیر » را به عهده داشت و در سال های آخر عمرش در خیابان حسام السلطنه در جنوب تهران ، به معالجه ی بیماری های زنان و زایمان در مطب مشترك خود با همسرش می پرداخت . در بیست و هشتم مرداد ماه سال 1363 در سن 58 سالگی به دیار باقی شتافت . 

اتحادیه بین المللی نجوم IAU ( International Astronomical Uion ) از سال 1919 میلادی وظیفه نامگذاری های جدید در منظومه شمسی را بر عهده دارد . با هماهنگی و تأیید در این نام گذاری برای حفره هایی با قطر كمتر از بیست كیلومتر اسامی عام مؤنث به صورت موقتی به كار گرفته شد ، علاوه بر آن نام حفره هایی با قطر بیش تر از بیست كیلومتر به صورت اسامی دایمی در نظر گرفته شد .  به پیشنهاد آژانس فضایی اروپا حفره ای به قطر 30 كیلومتر و طول جغرافیایی ΄55 , ˚26 و عرض جغرافیایی ΄45 ,˚17 از ونوس كه دارای قله ای مركزی است به نام « اندامی » نام گذاری شد و در تاریخ 25 اوت 1992 میلادی نام دكتر آذر اندامی در ونوس جاودانه شد . هم اکنون بخش واكسن های باكتریال انستیتو پاستور ایران به نام دكتر آذر اندامی است.